6/52: Blauwe Maandag

Frieda Klein is psychoanalytica. Ze leeft een strak georganiseerd leven, dat vooral gericht is op het helpen van anderen. Niet alleen haar patiënten, maar ook haar familie en vrienden kunnen altijd op haar rekenen. De onrust in haar hoofd probeert ze te verdrijven met lange nachtelijke wandelingen door haar geliefde Londen.

Frieda is ervan overtuigd dat wat zich in het hoofd van haar patiënten afspeelt controleerbaar is. Maar als een van haar patiënten vertelt dat hij ervan droomt een kind te hebben, met rood haar en sproeten, en kort daarna een jongetje verdwijnt dat aan die omschrijving voldoet, wordt Frieda geconfronteerd met de onbeheersbare werkelijkheid die zij altijd angstvallig buiten de deur heeft weten te houden. Kan Frieda’s kennis van de menselijke geest de recherche helpen bij het vinden van het jongetje? Is er een verband met een ontvoeringszaak van tweeëntwintig jaar eerder? En zal de dader worden ontmaskerd?

Toen het boek net uit was, zo’n negen jaar geleden, heb ik het gekocht en gelezen. Ik kon me er niet veel meer van herinneren en omdat ik nu de hele serie wil gaan luisteren, besloot ik deel I gewoon nog een keer te lezen. Ik begrijp wel waarom ik me er niet veel van herinnerde. Het kon me ook dit keer niet heel erg boeien het verhaal. De schrijfstijl blijft geweldig, net als het personage Frieda en daarom heb ik het ook uitgelezen, maar verder? Nee, ik ben niet erg enthousiast gemaakt om aan deel II beginnen.

Blauwe Maandag van Nicci French krijgt van mijn 3 van de 5 sterren.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s