Stilstaan

Het lijkt wel zondag. Gisteren. Vandaag. Morgen. Altijd zondag. Ik heb het gevoel dat ik even vakantie heb van het leven. Even niet de druk voelend van mee moeten kunnen met de maatschappij. Het is eigenlijk precies andersom. De maatschappij voelt nu hoe het is om ziek en beperkt. Het geeft een bepaalde rust. Een bepaalde last die van mijn schouders valt.

Begrijp me niet verkeerd. Dit virus is een ramp voor velen en we zijn er nog lang niet. Er zullen nog veel meer mensen ziek worden. Er zullen nog heel veel mensen overlijden aan deze ziekte. Ik wil niemand voor het hoofd stoten. Maar voelen jullie de rust ook? Minder verkeer. Minder haast. Minder geluiden. Meer natuur. Meer stilte. Meer rust. Meer tot jezelf komen. Stilstaan bij het leven én de dood.

Een reactie op “Stilstaan

  1. Het doordraven is bij de meeste mensen weg, maar ben bang dat dat weer snel terugkomt als alles weer “normaal” is. Al zullen velen wel er iets van geleerd hebben dat de wereld ook nog gewoon doordraait.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s