Hoe mooi is dat?

Morgen is mijn moeder jarig. Ze wordt 66 jaar. Haar eerste verjaardag zonder mijn vader. Zo raar. Ik hecht niet zo heel veel waarde aan bepaalde data, maar ik kan me goed voorstellen dat dit voor haar toch een rare en verdrietige dag gaat worden. En dan mag ik haar niet eens troosten of knuffelen. Dat kutcorona virus.

Een kennis van ons verloor zijn vader aan corona. Ik las het verhaal van Petra die haar tot twee weken terug kerngezonde vader afgelopen zondag verloor. Ook aan dat rotvirus. Dat waardeloze shitvirus wat ervoor zorgt dat wij thuis blijven. De auto laten staan. Niet meer in het vliegtuig stappen. Dankbaar zijn voor wat we hebben. De mensen die we liefhebben, maar waar we nu niet naartoe mogen, nog meer liefhebben dan voorheen. Dat is natuurlijk niet dankzij dat virus of omdat dat virus er nu is. Nee, het geweldige mooie briljante nieuws is dat we helemaal zelf kunnen bepalen of we voortaan nog steeds niet in dat vliegtuig stappen, vaker de stilte opzoeken en de mensen van wie we houden nog steeds dat beetje extra liefhebben dan normaal. Daarvoor zijn we niet afhankelijk van het coronavirus. Straks, als dat klotevirus van onze aardbodem is verdwenen, kunnen we gewoon doorgaan met al die dingen die we nu zo waarderen en waar we nu zo dankbaar voor zijn. En dat allemaal ZONDER in quarantaine te zitten. Hoe mooi is dat?

Dolgelukkig

De zon schijnt volop. Ik geniet van mijn kop koffie in de tuin aan het watertje. Terwijl ik daar zit besluit ik mijn Etsy Shop toch weer dicht te gooien. Ik heb net twee pakketjes weggebracht en het voelt gewoon niet fijn. Het is niet nodig. Het is mijn hobby, niet mijn inkomen. Waarom zou ik mezelf en anderen in gevaar brengen en waarom zou ik de postbezorgers, die het nu al extra druk hebben, nóg meer werk gaan bezorgen? Nee, dat ga ik dan ook niet doen.

Vreselijk moe ben ik de afgelopen dagen. Gisteren maakte ik nog een grapje over keelpijn, vandaag heb ik dan echt een zere strot. Of dat komt omdat ik net heel hard gehoest heb weet ik niet. De vraag is vervolgens ook weer waarom ik net zo vreselijk hard gehoest heb? Ik hoest nooit. Behalve als ik me verslik. Heb ik me net verslikt tijdens het eten? Ik weet het niet meer.

Het coronavirus sucks, laat ik dat voorop stellen. Gisteren is de vader van iemand die wij kennen overleden aan het virus. Hij heeft een aantal dagen op de IC gelegen, maar hij heeft het niet gered. Dus geloof me, ik doe er niet luchtig over. Toch hou ik me wél vast aan dat wat er op dit moment ook gebeurt dankzij het virus. We maken pas op de plaats. Doen een stap terug. Beseffen hoe weinig geld van waarde is als het om je gezondheid gaat. Als je de mensen van wie je houdt niet in de armen kan sluiten. We kijken vaker omhoog naar de lucht. Luisteren aandachtiger naar het zingen van de vogels. We leven bewuster. Met aandacht. Voor anderen én voor onszelf.

Ik geniet. Ik geniet van de stilte. De rust. De zon. De natuur. In mijn eigen tuintje. Ik ben veel online en breng daar veel tijd door met “mijn” community. The Priestess Program. Tarotschool. Pull Pen Paint. Soulful Chair Yoga. Crystal Wisdom 101. Ik vind het heerlijk. Ik heb deze week 2 live lessen en 3 workshops. Ik leer zo ontzettend veel bij op dit moment. Ik heb echt alles wat mijn hartje begeerd. Ondanks deze vreselijk moeilijke, rare en bijzondere tijd die we doormaken met z’n allen, ben ik een dolgelukkig mens.

Pull Pen Paint

Gisteren even uit quarantaine gestapt. Het was 20 maart en exact 4 maanden geleden dat mijn vader overleed. Mijn moeder had een hele moeilijke dag. Laat je haar dan alleen in haar huis zitten? Nee, natuurlijk niet. En gelukkig hoeft dat ook niet.

Dankzij de verkoop van een flink aantal items de afgelopen dagen in mijn Etsy Shop, heb ik het geld bij elkaar gekregen om me in te schrijven voor Pull Pen Paint. 10 maanden lang creatief bezig zijn. Lessen van 30 verschillende mensen. Astrologie, tarot, boekbinden, journaling, schilderen, schrijven, noem maar op. De lijst is oneindig lang. Ik won al een plek in dit programma en gaf deze aan een online vriendin. Hoe geweldig is het dat we nu, ook nog eens dankzij onze gezamenlijke passie wolvilten, samen deel kunnen nemen aan dit programma?

Ik heb ervoor gekozen om dit jaar (ja, ik weet nu al dat ik volgend jaar weer meedoe) niet zelf een journal te maken. Dat doe ik in de volgende editie. Dit jaar even op gang komen. Kennismaken met alle manieren van creatieve uiting. Welke verf past bij me? Wat voor pen wil ik mee gaan schrijven? Ga ik ook online leren tekenen? Eerst maar even rustig alles bekijken en proberen. Voor nu heb ik Brush Pens gekocht. Ik ben lui. Ik heb een hekel aan opruimen. Peter heeft een hekel aan troep. Die was al als de dood dat ik met deze serie zou beginnen en er nog meer bende in huis zou komen. Hij heeft pech. Ik ga me vermaken en vermaak brengt soms rotzooi met zich mee. Hij komt er wel overheen. Deze pennen zijn voor nu verfdoosjes, kwasten en watergespetterloos.

Ik hoop dat het allemaal naar omstandigheden goed met jullie gaat. Fijne zaterdag.