8/52: Zomerzin

Iris van Egmond leidt een overzichtelijk bestaan. Ze heeft haar boekhandel in hartje stad, een fijne etage en een stel dierbare vrienden. Als haar hartsvriendin met een verrassing op de proppen komt in de vorm van een spirituele zomerweek buiten de stad, wordt het rustige leventje van Iris in één keer op zijn kop gezet. Ze ontmoet niet alleen de man van haar dromen, ze ontmoet ook haar oude studievriendje, die haar jaren gestalkt heeft. En wat een week vol mindfulness, yoga en bezinning had moeten worden, wordt een ware nachtmerrie. Zal Iris het overleven?

Het spijt me zeer, maar dit boek vond ik echt helemaal niks. Het was ongeloofwaardig én voorspelbaar. Ik heb echt moeite moeten doen om het uit te lezen.

Zomerzin van Jet van Vuuren krijgt van mij 2 van de 5 sterren.

7/52: De zeven zussen

Zeven zussen, zeven verhalen. Allemaal als baby geadopteerd door dezelfde vader: Pa Salt. Zijn mysterieuze, plotselinge dood brengt de zussen weer bij elkaar in het ouderlijk huis. Dat vormt het vertrekpunt voor deze ongeëvenaarde reeks, waarbij iedere dochter op zoek gaat naar haar eigen afkomst, en naar de verdwenen zevende zus. Het voert hen naar Rio de Janeiro, Noorwegen, Londen, Thailand en Australië. Zullen ze daar hun ware identiteit ontdekken?

Het eerste deel gaat over Maia, de oudste van de zussen. De zoektocht leidt haar naar Rio de Janeiro en zodra ze daar is begint in het boek verhaallijn nummer twee. De twee verhalen komen uiteindelijk samen in het nu. Mooie schrijfstijl van Lucinda Riley. Absoluut niet het soort boek wat ik normaliter lees, maar ik heb ervan genoten. De historische setting in het oude Parijs maakte het voor mij af.

De Zeven Zussen van Lucinda Riley krijgt van mij vier van de vijf sterren.

6/52: Blauwe Maandag

Frieda Klein is psychoanalytica. Ze leeft een strak georganiseerd leven, dat vooral gericht is op het helpen van anderen. Niet alleen haar patiënten, maar ook haar familie en vrienden kunnen altijd op haar rekenen. De onrust in haar hoofd probeert ze te verdrijven met lange nachtelijke wandelingen door haar geliefde Londen.

Frieda is ervan overtuigd dat wat zich in het hoofd van haar patiënten afspeelt controleerbaar is. Maar als een van haar patiënten vertelt dat hij ervan droomt een kind te hebben, met rood haar en sproeten, en kort daarna een jongetje verdwijnt dat aan die omschrijving voldoet, wordt Frieda geconfronteerd met de onbeheersbare werkelijkheid die zij altijd angstvallig buiten de deur heeft weten te houden. Kan Frieda’s kennis van de menselijke geest de recherche helpen bij het vinden van het jongetje? Is er een verband met een ontvoeringszaak van tweeëntwintig jaar eerder? En zal de dader worden ontmaskerd?

Toen het boek net uit was, zo’n negen jaar geleden, heb ik het gekocht en gelezen. Ik kon me er niet veel meer van herinneren en omdat ik nu de hele serie wil gaan luisteren, besloot ik deel I gewoon nog een keer te lezen. Ik begrijp wel waarom ik me er niet veel van herinnerde. Het kon me ook dit keer niet heel erg boeien het verhaal. De schrijfstijl blijft geweldig, net als het personage Frieda en daarom heb ik het ook uitgelezen, maar verder? Nee, ik ben niet erg enthousiast gemaakt om aan deel II beginnen.

Blauwe Maandag van Nicci French krijgt van mijn 3 van de 5 sterren.