Donderdag 19 maart 2020

Goedemorgen allemaal, hoe maken jullie het? Ik zit nu vanaf maandag binnen. De verse groenten zijn bijna op, dus morgen ben ik van plan even naar de supermarkt te gaan. Straks ga ik ook heel even naar buiten, want ik moet de kliko weer binnenhalen. Verder zit ik, weer of geen weer, iedere dag even in mijn tuintje.

Peter is nog steeds ziek. Gaat nog niet beter, maar ook niet slechter, dus we wachten het af. Ik begin zelf een beetje te snotteren, maar dat stelt niet zoveel voor. Verkoudheid hoeven we volgens het RIVM niet bang voor te zijn. Dat is niet één van de symptomen van corona. Wel wordt er geadviseerd om thuis te blijven als je verkouden bent. Daarom misschien vandaag maar vast boodschappen doen, voordat het erger wordt.

Het is een rare tijd, mensen. Ik begin zelfs een beetje geïrriteerd te raken nu door alle berichten op social media. Niet om de inhoud op zich, maar de hoeveelheid. Dat betekent simpelweg dat ik teveel op social media zit en iets anders moet gaan doen. Gisteren ben ik begonnen met mijn eerste wolvilt diertje te maken. Een slapend vosje. Ik ben nog niet klaar en het ziet er nog niet heel erg geweldig uit, maar als ik genoeg tijd neem om te oefenen, dan komt het vast goed. Het is leuk om weer eens wat nieuws uit te proberen.

Ja, ik ga verstandig zijn en nu boodschappen doen voor het geval mijn verkoudheid door gaat zetten. Ik hoop dat jullie allemaal nog in goede gezondheid verkeren. Doe rustig aan. Zorg goed voor jezelf en je omgeving.

Fijne donderdag!

Woensdag 18 maart 2020

Even weer de dagen bijhouden. Het is vandaag woensdag. Ik heb net mijn Etsy Shop tijdelijk gesloten. Er komen steeds meer bewijzen dat het virus ook op papier, plastic en ander materiaal langer dan verwacht overleeft. Ik wil geen mogelijke bron van besmetting zijn, dus even geen pakjes verzenden. Daarnaast geeft het mij ook de mogelijkheid om binnen te blijven wanneer het moet.

Het coronavirus is goed voor de natuur. Niet letterlijk natuurlijk, maar het zorgt ervoor dat wij mensen thuisblijven en minder troep uitstoten door verkeer en andere bedrijvigheid. In sommige delen van China en Italië is de luchtvervuiling gehalveerd. Gehalveerd. Gehalveerd…. Ik kan er met mijn kop bijna niet bij. Gehalveerd. Je zou bijna denken dat Moeder Aarde zegt: “Wie niet horen wil moet maar voelen.” Het hele stikstofprobleem wordt dankzij dit virus in een paar luttele maanden opgelost als het zo doorgaat. Ja, dit vreselijke virus gaat ook goede dingen en inzichten met zich meebrengen.

Peter is gisteren ziek geworden. We wisten dat dat zou gebeuren, dus we schrokken er niet van. Hij heeft een lage weerstand en zwakke longen. We gaan afwachten hoe het zich de komende dagen gaat ontwikkelen. Voor nu blijft het bij verkoudheid, druk op de borst en koud/warm/koud/warm, wat zou kunnen wijzen op koorts. We hebben geen thermometer en op zich maakt dat ook niet uit. Je kan toch niets anders doen dan uitzieken. Pas als de klachten te erg zouden worden, en daar gaan we op dit moment nog helemaal niet vanuit, dan gaan we verder kijken wat we moeten doen en een thermometer scoren. Voor nu rustig blijven, afwachten en uitzieken.

Fijne woensdag!

 

Stilstaan

Het lijkt wel zondag. Gisteren. Vandaag. Morgen. Altijd zondag. Ik heb het gevoel dat ik even vakantie heb van het leven. Even niet de druk voelend van mee moeten kunnen met de maatschappij. Het is eigenlijk precies andersom. De maatschappij voelt nu hoe het is om ziek en beperkt. Het geeft een bepaalde rust. Een bepaalde last die van mijn schouders valt.

Begrijp me niet verkeerd. Dit virus is een ramp voor velen en we zijn er nog lang niet. Er zullen nog veel meer mensen ziek worden. Er zullen nog heel veel mensen overlijden aan deze ziekte. Ik wil niemand voor het hoofd stoten. Maar voelen jullie de rust ook? Minder verkeer. Minder haast. Minder geluiden. Meer natuur. Meer stilte. Meer rust. Meer tot jezelf komen. Stilstaan bij het leven én de dood.